با شناخت ماهیت و ذات عقد نکاح باید معلوم نمود که مقتضا، هدف و حقیقت آن چیست؟ سپس با بررسی حق یا حکم بودن امر مباح توالد و تناسل، میتوان در شمول، و یا عدم شمول شرط عدم توالد و تناسل، تحت قاعده «المؤمنون عند شروطهم» بحث نمود. نکاح، حقیقت در عقد و مجاز در وطی است و هدف از آن آرامش و سکون زوجین میباشد و توالد و تناسل تنها یکی از آثار آن است نه هدف آن. آنچه از حدیث «المؤمنون عند شروطهم» استثنا و مورد نهی واقع شده است، شرط عدم اباحه و یا عدم استحباب توالد میباشد که این شرط مخالف کتاب و سنت است. چنین شرطی از باب «الشرط لیس بمشرع» نیز شرط صحیحی نمیباشد. بنابراین نکاح اعم از دائم و موقت را میتوان مشروط به شرط عدم توالد و تناسل کرد و این شرط مغایرتی با شرع و حقوق موضوعه ندارد.
روشن، محمد و جهان تیغی، مجتبی. (1397). وضعیت فقهی و حقوقی شرط عدم توالد و تناسل ضمن عقد نکاح. آموزههای حقوقی گواه، 4(1)، 121–140. https://doi.org/10.30497/leg.2018.2656
MLA
روشن، محمد، و جهان تیغی، مجتبی. "وضعیت فقهی و حقوقی شرط عدم توالد و تناسل ضمن عقد نکاح"، آموزههای حقوقی گواه، 4، 1، 1397، 121–140. doi: 10.30497/leg.2018.2656
HARVARD
روشن، محمد، و جهان تیغی، مجتبی. (1397). 'وضعیت فقهی و حقوقی شرط عدم توالد و تناسل ضمن عقد نکاح'، آموزههای حقوقی گواه، 4(1), pp. 121–140. doi: 10.30497/leg.2018.2656
CHICAGO
روشن، محمد و جهان تیغی، مجتبی، "وضعیت فقهی و حقوقی شرط عدم توالد و تناسل ضمن عقد نکاح." آموزههای حقوقی گواه، 4 1 (1397): 121–140, doi: 10.30497/leg.2018.2656
VANCOUVER
روشن محمد، جهان تیغی مجتبی. وضعیت فقهی و حقوقی شرط عدم توالد و تناسل ضمن عقد نکاح. گواه. 1397;4(1):121–140. doi: 10.30497/leg.2018.2656