دانشگاه امام صادق علیه السلام آموزه‌های حقوقی گواه 2645-6400 6 1 2020 04 20 The Evolution of State of Emergency in Canadian Legal System سیر تحول وضعیت اضطراری در نظام حقوقی کانادا 315 338 2814 10.30497/leg.2020.2814 FA توکل حبیب زاده دانشیار دانشکده حقوق دانشگاه امام صادق (علیه السلام) محمدمیثم نداف پور دانشجوی دکتری حقوق عمومی Journal Article 2019 05 04 State of emergency is one of the inevitable realities of any political system. The how governments confront with state of emergency and legal framework of this confrontation is an important challenge in Public Law in different countries. Although Iran is subject to natural and abnormal crises, it has no coherent laws in its legal system and Article 79 of the constitution of Iran stipulating the state of emergency is abandoned. This article examines how one of the modern legal systems, especially Canada, confronts with state of emergency as a preliminary studies to predict desirable legal status of that confrontation in Iran. So it is answered in this article that how Canadian government confronts with annoying issues disrupting security, and how legal system of Canada recognize the State of Emergency. This study expresses Canadian emergency regime by a descriptive-analytical view in the historical context. According to a preliminary study of some laws of the Canadian Parliament, it was assumed that in emergencies, Canada would also by enacting and enforcing a parliamentary law declare a state of emergency with a variety of emergencies over a given period of time with limited powers of government.  But the study of historical behavior of Canadian government has shown that the conditions in our hypothesis are in the laws, but not in practice; and other mechanisms such as the suspension of a part of “the Canadian Charter of Rights and Freedoms” and in particular the enacting of "anti-terrorism legislation" have been enforced federally in the post-9/11 period. وضعیت اضطراری یکی از واقعیت‌های غیر قابل اجتناب هر نظام سیاسی است. نحوه مواجهه دولت‌ها و چارچوب حقوقی این مواجهه، یکی از مسائل مهم حقوق عمومی در کشورهای مختلف است. علی‌رغم اینکه ایران در معرض بحران‌های طبیعی و غیرطبیعی است، اما در نظام حقوقی خود، قوانین منسجمی ندارد و عملاً اصل (79) قانون اساسی که به شرایط اضطراری تصریح می کند، متروک است. در این تحقیق نحوه مواجهه یکی از نظام‌های حقوقی مدرن خاصتاً کانادا به عنوان پشتوانه مطالعات در خصوص پیش بینی وضعیت حقوقی مطلوب مقابله با شرایط اضطراری در ایران بررسی شده است. به همین جهت در این تحقیق، به این سوال پاسخ داده شده است که کشور کانادا از حیث حقوقی چگونه با عوامل ایذایی مخل امنیت مقابله می‏کند و نظام حقوقی کانادا، وضعیت اضطراری را چگونه شناسایی کرده است. در این تحقیق سعی شده است که رژیم اضطراری کانادا با یک بیان توصیفی- تحلیلی در بستر تاریخی بیان شود. بنا بر مطالعه اولیه برخی قوانین پارلمان کانادا، فرض بر این بود که در شرایط اضطراری، کانادا هم با تدوین یک قانون پارلمانی و اجرای آن، یک وضعیت اضطراری با تنوعی بیشتر از اقسام وضعیت اضطراری در یک مدت معین با اختیارات محدود دولت اعلام و اعمال می‏کند. اما مطالعه رفتار تاریخی دولت کانادا نشان داد که شرایطی که در فرضیه ما بود، در قوانین وجود دارد، اما بدان عمل نمی‎شود و ساز و کارهای دیگری مثل تعلیق بخشی از منشور کانادایی حقوق و آزادی‏ها و خصوصاً استفاده از «قانون‌گذاری ضدتروریسم» در دوران پس از (11) سپتامبر در سطح ملی مورد استفاده قرار گرفته است. https://leg.isu.ac.ir/article_2814_2954ec95d98a2c3b6708829efaba5e8d.pdf