دانشگاه امام صادق علیه السلام آموزه‌های حقوقی گواه 2645-6400 5 1 2019 04 21 Redefining the permission rule and the resulting effects بازتعریف قاعده اذن و آثار ناشی از آن 5 24 2785 10.30497/leg.2019.2785 FA محسن اسماعیلی عضو هیئت علمی دانشگاه تهران علی امرایی کارشناسی ارشد حقوق خصوصی Journal Article 2019 04 06 One of the most important rules of jurisprudence, including eliminator for responsibility, is the permission rule, according to which, if a person, by the owner or the shareholder, is obliged to seize the property or right and incidentally causes it to be damaged, his act is not responsible. Regarding the nature, scope of this jurisprudential rule, it is clear from the detailed sources of legal and jurisprudential sources that there are many differences of opinion between jurists, and therefore no identical definition has been made about it. This article seeks to provide a comprehensive definition to permission by examining the above-mentioned theories and criticizing them, and then examining the points and effects of the new definition. It should be noted that the research method of this Article is the use of library tools. <em>یکی از مهمترین قواعد فقهی که از جمله مسقطات ضمان نیز می‌باشد، قاعده اذن است که به موجب آن در صورتی که شخصی از طرف مالک یا شارع، مأذون در تصرف مال یا حقی باشد و به طور اتفاقی سبب خسارت به آن شود، عمل وی مسئولیت آور نیست. در خصوص ماهیت، قلمرو و حدود این قاعده فقهی، با تفحص دقیق در منابع فقهی و حقوقی مشخص می‌شود که اختلاف نظر‌های بسیاری در میان فقهاء و حقوقدانان وجود دارد و در نتیجه تعریف واحدی در خصوص آن مورد اتفاق قرار نگرفته است. به عنوان مثال، برخی اذن را از مقوله اخبار و برخی از نوع انشاء دانسته‌اند و یا در خصوص مسائلی مانند این که ابراز در قصد انشاء به عنوان شرط ثبوت است یا اثبات و یا در مورد لزوم شرط اهلیت برای مأذون اختلاف کرده‌اند. برخی از تعاریف نیز هر چند صحیح می‌باشند، لکن از جامعیت کاملی که همه ابعاد این قاعده را که در تعریف لازم است به آن اشاره شود دربرگیرد، برخوردار نیستند. با توجه به اینکه نیاز است تا تعریفی ارائه شود که اشکالات پیش گفته را برطرف سازد، مهمترین هدف مقاله پیش رو آن است تا با بررسی نظریات مذکور و نقد آن ها، تعریفی جامع و مانع از اذن ارائه دهد و سپس به بررسی نکات و آثار تعریف جدید پرداخته و در اصلاح و تکمیل نقایص دکترین‌های موجود در این زمینه به کار گرفته شود. لازم به ذکر است که روش تحقیق این نوشتار، استفاده از ابزارهای کتابخانه‌ای می‌باشد.</em> https://leg.isu.ac.ir/article_2785_5be278a9e02bed9248a4674ff62fea2c.pdf